Tags

Zondagmorgen…. de laatste beursdag en bijna het einde van onze trip.

Gisterenavond zijn we voor onszelf nagegaan welke stands we nog moeten of willen bezoeken en welke  producten willen we nog kopen en vinden we na een afkoelingsperiode nog steeds de moeite waard om te kopen?
Met een strak plan bezochten we dan ook de laatste beursdag, waar we uiteindelijk toch nog tijd te kort kwamen. De laatste uren hebben we toch zeker in draf daar doorgebracht 😆

Om 4 uur werd de laatste beursdag afgesloten en zeer voldaan verlieten we het Airlines Centre…..

Het gebouw waar we Becky van Bead & Button zelf hebben ontmoet, met grote artiesten kennis hebben mogen maken en waar ik de eigenaren van mijn favorieten webshops heb ontmoet, zoals Beki, de eigenaresse van Whimbeads – Out on a Whim.
Het gebouw waar één van mijn ontwerpen tentoongesteld stond, omdat ik een finaleplaats wist te behalen in de grootste internationale wedstrijd op kralengebied. Het gebouw waar ik mijn eerste echte en tevens Amerikaanse workshop heb mogen volgen.

Bij dit gebouw zagen we ook in levende lijve een hummingbird – oftewel, colibri – rondvliegen tussen de bloemen in één van de bloembakken.

Heel bijzonder om dat te zien en helaas niet goed vast te leggen met een telefooncamera. Als je niet beter weet, denk je ook dat er een hele snelle dikke hommel tussen de bloemen vliegt.

Bij dit gebouw kwamen we ook nog “de helden van Amerika” tegen die ons vriendelijk groette vanuit hun opvallende auto.

Ja, dit gebouw heeft voor mij heel veel leuke en positieve herinneringen 😀

Net zoals het huis waar we hebben mogen verblijven.

Het huis waar we vanaf de eerste avond verdachte geluiden hoorden en waarvan wij de eekhoorntjes – die in grote aantallen vertegenwoordigd waren – de schuld gaven.

We gingen twijfelen toen het tikkende geluid meer op een hamerend geluid ging lijken en toenam zodra de schemer inviel. Enkele dagen later ontdekte we de ‘dader’…. een heuse knalrode woodpecker! 🙂
We hebben geprobeerd om hem op de foto te krijgen, maar dat is niet gelukt. Ondanks z’n rode kleur en het hamerende geluid wat we elke dag aanhoorde, zagen we het dier niet tot nauwelijks.

Verder zijn we tijdens deze trip natuurlijk ook nog de omgeving gaan verkennen. Ter afsluiting van dit onderwerp op mijn blog, wat foto’s met commentaar;

Huisjes kijken in Oconomow

Ja…. hier zou ik wel kunnen leven…. geen probleem!

De ruimte, de rust en natuurlijk de bouwstijl waar ik zo verliefd op ben….

Centrum van Oconomowoc

Oude passagierstrein die omgetoverd is in een klein restuarantje. Deze wagon staat naast het station.

Het postkantoor
waar we ook naartoe zijn geweest om wat te versturen.

En dit spreekt mij dan zo aan…. prachtige oude kluisjes en postbussen zijn te vinden in dit postkantoor. Bij ons moet en is alles vervangen door lelijke moderne vormgeving. En dan bedoel ik niet alleen postbussen en kluisjes, maar eigenlijk alles…. In Nederland moet je voor de geschiedenis of de cultuur naar een museum of een boek erop naslaan, maar in Amerika kom je het gewoon tegen op straat!

Tussen de Walmart en ons huis, staat een Amish Barn waar we natuurlijk naartoe zijn geweest om wat souveniers te kopen.

Nog een keer onze huurauto die ons overal en zonder problemen naartoe heeft gebracht.

En als afsluiter, het Victoriaanse huis aan het meer waar we een fantastische tijd hebben gehad en waar we met veel plezier aan terugdenken.

Ik hoop hier ooit weer naartoe terug te keren…. wie weet! 😉

Advertisements